Bob Geldof

Pochodzący z Irlandii wokalista, autor tekstów, pisarz, aktor i okazjonalnie działacz polityczny. Artysta zyskał popularność jako członek irlandzkiej grupy rockowej The Boomtown Rats, która przyczyniła się do rozwoju punk rocka w latach 70. i 80.

 

Geldof napisał takie przeboje jak: „Rat Trap” oraz „I Don’t Like Mondays”. Wokalista jest również współautorem numeru „Do They Know It’s Christmas?”. Jest to jeden z najlepiej sprzedających się singli wszech czasów.



Bob wcielił się w rolę Pinky’ego w filmie „The Wall” z 1982 r. Artysta jest również znany ze swoich działań na rzecz zwalczania ubóstwa w Afryce. W 1984 r. Geldof i Midge Ure założyli supergrupę Band Aid, by zebrać pieniądze na zmniejszenie problemu głodu w Etiopii. Muzykom udało się rok później zorganizować koncert charytatywny „Live Aid” oraz kolejne osiem koncertów w roku 2005. Geldof pełni obecnie funkcję doradcy w organizacji ONE Campaign, założonej przez Bono. Muzyk samotnie wychowuje córkę, dlatego angażuje się również w ruchy związane z prawami ojcowskimi. Artysta został m.in. nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla, otrzymał honorowy tytuł szlachecki od królowej Elżbiety II oraz jest laureatem nagrody „Man Of Peace” przyznawanej za wybitny wkład wniesiony dla międzynarodowej sprawiedliwości społecznej i pokoju.

Geldof został w 1975 r. w Irlandii głównym wokalistą ściśle związanego z nurtem muzyki punk zespołu The Boomtown Rats. W 1978 r. grupa wydała swój pierwszy singiel „Rat Trap”, który stał się numerem jeden w Wielkiej Brytanii. Warto nadmienić, że była to pierwsza piosenka nurtu new wave, która osiągnęła szczyty list przebojów. Rok później zespół zyskał międzynarodową sławę dzięki drugiemu utworowi, który został numerem jeden na Wyspach – „I Don’t Like Mondays”. Było to kawałek zarówno udany, jak i kontrowersyjny.

Wokalista opuścił grupę The Boomtown Rats w 1986 r. i rozpoczął karierę solową, opublikował autobiografię „Is That It?”, która stała się bestsellerem. Pierwsze solowe albumy Boba przyniosły ze sobą przeboje „This Is The World Calling” (napisany wspólnie z Dave’em Stewartem) oraz „The Great Song Of Indifference”. Wokalista od czasu do czasu występował z innymi artystami, takimi jak: David Gilmour bądź zespołem Thin Lizzy. Wykonanie utworu „Comfortably Numb” z Gilmourem zostało udokumentowane w 2002 r. na DVD „David Gilmour In Concert”. W 1992 r. Geldof wystąpił na Wembley podczas koncertu „Freddie Mercury Tribute Concert” z członkami grupy Queen. Muzyk wykonał wtedy utwór, który napisał razem z Freddie’m Mercurym – „Too Late God”.



Bob wraz z Bono od 2000 r. poświęca wiele czasu na rzecz kampanii walczącej o redukcję zadłużenia krajów rozwijających się. Zobowiązania Geldofa w tym zakresie (w tym organizacja koncertów „Live 8”) powstrzymywały artystę od publikacji jakiegokolwiek materiału muzycznego, poza wydanym w 2001 r. albumem „Sex, Age & Death”. Po serii koncertów „Live 8” Geldof wznowił swoją karierę muzyczną wydając w 2005 r. zestaw zawierający wszystkie jego solowe albumy zatytułowany „Great Songs Of Indifference – The Anthology 1986 – 2001”. Po premierze tej składanki wokalista ruszył w trasę koncertową.



Dzięki wytwórni Mercury Record artysta nagrał pierwszy od 2001 r. studyjny album – „How To Compose Popular Songs That Will Sell”. Była to piąta solowa płyta w dorobku Geldofa (a jedenasta, jeśli liczyć współpracę z zespołem The Boomtown Rats). Najnowszy album zawiera czternaście nowych kompozycji nagranych wraz z grupą przyjaciół. Za produkcję krążka odpowiedzialny jest wieloletni współpracownik wokalisty – Pete Briquette.

 

Sir Geldof otrzyma na Festiwalu Soundedit nagrodę „Człowieka ze Złotym Uchem” w uznaniu za „wyjątkowe wykorzystanie muzyki dla pokojowych celów na Świecie”.

 

 
Źródło: Soundedit
 
 

Katagoria: Ludzie muzyki
Słowa kluczowe: , , , ,
Opublikowano 2 lata temu.
Publikacja była czytana: 895  razy.